Jakub Miłkowski

Jakub Miłkowski żył w XIX wieku. Pochodził ze wsi Rudki Tupadłskie koło Dobrzynia nad Wisłą. Odbywał pielgrzymki do sanktuarium maryjnego w Skępem. Zainspirowany cudowną figurką Matki Bożej Skępskiej rozpoczął swą twórczą pracę. Rzeźbił drewniane figurki Skępskiej. Był samoukiem, który zyskał sławę ludowego rzeźbiarza.

Jego działania zauważył dziedzic Gustaw Zieliński i ofiarował mu grunt w pobliżu Skępego we wsi Obóz.

Miejscowa legenda głosi, że Jakub Miłkowski wszedł na ołtarz w klasztorze, by przyjrzeć się lipowej figurce i dotykiem sprawdzić jej cudowność. Rzeźba wydała mu się jak żywa. Figurki Jakuba Miłkowskiego mają charakterystyczny ornament wypukły na płaszczu okrywającym oraz jednakowe rysy twarzy. Najwięcej takich figur wykonali Miłkowscy od połowy XIX wieku do połowy XX wieku. Protoplastą znanego rodu był Jakub Miłkowski. Jego dziełem jest prawdopodobnie rzeźba umieszczona w niszy nad bramą wejściową na dziedziniec odpustowy w klasztorze w Skępem. Stała się ona pierwowzorem dla innych ludowych snycerzy.