Stanisław Stolarczyk (1921 – 2007)

Stanisław Stolarczyk urodził się 5 V 1921 r. w Korczewie (województwo mazowieckie, powiat siedlecki). Jego ojciec – Józef – był naczelnikiem poczty w Bieżuniu (województwo mazowieckie, powiat żuromiński).

1 VIII 1930 r. rodzina Stolarczyków przeniosła się do Skępego (woj. kujawsko – pomorskie, powiat lipnowski). Józef Stolarczyk objął stanowisko naczelnika poczty. W 1935 r. Stanisław Stolarczyk ukończył Szkołę Podstawową w Skępem, a potem rozpoczął naukę w męskim Gimnazjum imienia Waleriana Łukasińskiego w ówczesnym Wymyślinie. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił skończenie gimnazjum. Wykształcenie uzupełnił po skończeniu wojny. Podczas działań wojennych Stanisław Stolarczyk pracował w niemieckiej firmie przy budowie drogi Skępe – Toruń, następnie wywieziono go do przymusowej pracy w niemieckim gospodarstwie rolnym w okolicy Malborka, a potem do robót w Generalnej Guberni. Pracował też na Litwie przy budowie niemieckich umocnień. Należał do Armii Krajowej. W 1945 r. wrócił do Skępego. Założył rodzinę. Jego żona Wacława była nauczycielką. Ze związku małżeńskiego urodziły się dwie córki. S. Stolarczyk podjął pracę w Spółdzielni Rolniczo – Handlowej (Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska”) w Skępem. Potem pracował jako kierownik administracyjny w Liceum Pedagogicznym w Wymyślinie, a po jego likwidacji w 1969 r. w Zespole Szkół Rolniczych. W 1982 r. przeszedł na emeryturę. Zmarł 17 XI 2007 r.

Czytelnicy lokalnej gazety „Nasze Skępe” znają Stanisława Stolarczyka jako autora wspomnień dotyczących przeszłości Skępego. Nie mają sobie równych jego opisy skępskich odpustów, nowinek technicznych z lat trzydziestych XX wieku, ówczesnych sylwestrów, pracy na poczcie, wielkiego pożaru z 1934 roku czy przedwojennej Wielkanocy.

Bożena Ciesielska